küçücük şeyler

maymunlardan öğrendiklerim - 1

2012-02-06T17:39:00.002+02:00

sevgili günlük,
kimi misafir bir oturdu mu kalkmak bilmez. artık konular da tükenmiştir, bir sessizlik hakimdir ama misafir yine de oturur. bu durumda en iyisi vücut diliyle ona artık gitme zamanının geldiğini hatırlatmaktır.

bakışlarımızı başka yöne çevirmek bu durumda yapılabilecek en iyi şeydir.

Oturmakta ısrarcı misafir laf olsun diye bize bir şey sorabilir. O zaman da mümkün olduğunca ilgisiz davranıp kısa cevaplarla soruyu geçiştirmeliyiz.

Bu şekilde onun da canını sıkmayı başarabiliriz. Artık yavaş yavaş kalkmayı düşünecektir.

Fakat o da ne? Oyalancak bir şeyler buldu. İşte bu en kötüsüdür!

Evet, yiyecek bir şeyler buldu, oturmaya devam edecek. O kadar çaba boşuna gitti. Bu durumda tek çıkar yol çocuğu bahane etmek sanırım. Bilemedim ben de...

simon üzüntüsünden eridi gitti...

2012-01-18T00:10:00.001+02:00

sevgili günlük,
sanırım dünya sıfır beden, avangard bir kardan adama henüz hazır değil.
okurlarımdan (ah, hep bunu yazmayı istemiştim), evet okurlarımdan gelen tepkiler "çığ gibi" büyümekte...ailemizin kardanadamcısı clezio yasta!!! simon (kendisi bir ismi hakediyordu) üzüntüsünden gözümüzün önünde eridi gitti...

bu nedenle cardamom'dan (cardamom, kardanadamla bu isim yakınlığı nedir?? şüphelendim) gelen bir foto ile bu kardan adam moda haftasını sona erdireyim istedim.
şekildeki kardan adam, bu tip sempatikliklerle puan toplamaya çalışıyor. popülist bir yaklaşım. ayrıca kombinini beğenmedim. "aaa ama çok tatlııı!" dediğinizi duyar gibiyim ama temkinli yaklaşmak gerekir.

**bir tek ışın, simon'u çok takdirle andı. kendisine özel bir sıfır beden kardan adam hediye etmek istiyoruz. bu simon olamıyor maalesef. o artık aramızda değil.

kardan adam modası

2012-01-16T12:19:00.000+02:00

sevgili günlük,
modayla ne denli içli dışlı olduğumu gerek kadife eşofmanlar dosyamdan, gerekse diğer yazılarımdan biliyorsun. şimdi de bu yılki kardan adam modasını açıklıyorum.

bu yıl kardan adamlarda sıfır beden modası yaygın.artık ayva tipi kardan adamlar geçmişte kaldı. onun yerini twiggy kardan adamlar aldı. sivri havuç burun yerine hokka burun tercih edilecek. giyimde ise, sade siyah beyaz modelller öne çıkıyor. "little black bere" tabir ettiğimiz siyah bere tabii ki bir klasik, her kardan adamın gardrobunda bulunması gerekir. ve tabii ki "çabasız şıklık."

*bir de "opak çorap" olayı var ki buna şimdi değinmeyeceğim.

benim hala umudum var

2012-01-10T23:00:00.000+02:00

sevgili günlük,
evrenle sürekli iletişim halinde olan arkadaşımla aramızda şöyle bir konuşma geçti. (sanırım evreni benden daha çok seviyor.)

-bitirdin mi işini?
-hayır bitirmedim.
-"bitti bitti" de, "oooh,hiç bir şey kalmadı" de.
-peki.
-"ay zaten çok kolay bir işti" de.
-peki.
-"ay ben bu işe bayılıyorum" de.
-peki.

-anladın mı?
-anladım sanırım. azıcık yalan söyleyerek evreni kandırıyoruz.
-aaa, ne münasebet! hiç bir şey anlamışsın. sen bu konuyu düşün biraz. açık ol. zihnini ele geçir. konuyla ilgisi yok ama türkiye'yi temiz tut, yeşili koru.
-peki.

en uzun gün pazartesi

2012-01-09T11:10:00.002+02:00

sevgili günlük,
bir zamanlar sadece ofis telefonu vardı. faks da zaten genellikle çalışmazdı. hey gidi günler...

evet, pazartesi en uzun gün! haftanın diğer günleri güneş uzaklaşmaya başlıyor, günler kısalıyor...

evrene doğru mesaj göndermek ve kazlar

2011-12-21T16:34:00.010+02:00

sevgili günlük,
her yakınmamda evrene doğru mesaj göndermediğimi söyleyip beni paylayan bir arkadaşım var. (bir kitap okudu hayatı değişti, yazarın eltisi olmasından şüpheleniyorum. eltinin kim olduğu tartışmasına da burada girmek istemiyorum)

hadi bu doğru mesajı şimdi göndereyim demiştim ama doğrusu şu anda yol gözümde büyüyor. onun yerine göle gidip kazlara ekmek verdim. onlar da homurdanıp durdular. durumu açıklamaya çalıştım. kepekli ekmeği pek sevmiyorlar sanırım

ne yapsam kabahat!

evrenle başa çıkmam imkansız...

iki resim arasındaki fark

2011-12-17T19:17:00.006+02:00

"önce"

sevgili günlük,
bir çocuk için üç katlı pastadan daha güzel ne olabilir? tabii ki dört katlı pasta! arkadaşının doğumgününde görür ve kendi doğumgününde hemen ona bir kat çıkılmasını buyurur.

küçüklerin de büyükler gibi hırsları, böyle ufak hesapları olabilir ey günlük. buna da hazırlıklı olmak gerekir. şekerli yoğurdun yan etkileri deyip geçelim...

"sonra"

biz yazdık oldu

2011-12-17T14:43:00.002+02:00

Sevgili günlük,
Bugün radyoda "Ne vücut ölçülerin ne masum güzelliğin beni hiç mi hiç alakadar etmiyor,"* diyen bir şarkıya rastladım.
Akabinde hemen bir rahatlama hissettim. Evet, aklıma geleni yazma konusunda yalnız değilim! Yaşasın!

*Bu arada bunu söyleyen arkadaş "alakadar olmama konusunda" beni hiç ikna etmedi nedense.

neşeli hayat!

2011-12-09T11:25:00.001+02:00

Sevgili Günlük,
Keşfedilen şu yeni gezegeni düşünüyorum. Uzayı biraz soğuk bulsam (sonsuzluk bana kalırsa çok kibirli bir önerme) da bu yeni gezegene pek ısındım.

Kendisi de başka bir güneşin etrafında dönüp dururmuş. O da "kırmızı cüce" türünden bir yıldızmış. Yeni gezegen ve kırmızı cüceler! Neşeli bir hayat olduğu kesin.

güzellik şakaya gelmez sevgili günlük

2011-11-30T21:19:00.004+02:00

Sevgili günlük,
İlk sayfalarında kollarını kavuşturmuş, gülümseyen kişilerin fotoğraflarının olduğu kimi dergilerin, bizlere söyledikleri şeyleri dikkatle irdelemeye çalışacağım. Bu kadar önemli olmasalar yıllardır bize anlatmaya çalışmazlar.

1- Kendinizi şımartın. Bu çok önemli ve ne zamandır söyleniyor. Ben de avokado yiyip duruyorum. (Yeterince şımarmış mıyımdır acaba?) Bol bol şımartın kendinizi, köpüklenin, tütsülenin.

2- Yüz şekline göre makyaj. Kare yüzlüler nasıl oval, oval yüzlüler nasıl dikdörtgen, eşkenar dörtgen yüzlüler nasıl üçgen bir görünüme kavuşur? Bu bana çok karışık geliyor işte. Yamuk diye de bir geometrik şeklimiz var. Halimize şükredelim aslında.

3- Vücut tipinize göre giyinin. Kadınlar ayva,armut gibi tiplere ayrılıyor. Şimdi bu da karışık. O yüzden altı geniş üstü dar olanlar ya da diğer türlü olanlar amuda kalkarak bu durumu rahatça tersine çevirebilirler. Bu fikri şu anda ürettim, tamamen bana ait. Dergilerden çaldığımı düşünenler beni üzerler.

4- Saçlarrrr. Tabii ki yine kimse halinden memnun değil. Burada da mesele düz saçlar nasıl kıvırcık, kıvırcık saçlar nasıl düz olur. Eski Mısır'dan bu yana tartışılagelen bir konudur. O yüzden iki kelimeyle geçiştirilemez.

5- Gardrobunuzda muhakkak bulunması gereken parçalar. Bu kolay işte: Askılar ve raflar. Bence bir kadının şıklığı için son derece önemli. askılarımdan asla vazgeçemem!

**Hala yüz şeklime karar vermeye çalışıyorum. Bir gün üçgen bir gün yuvarlak görünüyor gözüme.

anneannem

2011-11-28T22:53:00.005+02:00

Sevgili Günlük,
Anneannem her yıl başında "herhalde bu yıl ölürüm artık," diyor. Son on yıldır hep böyle diyor.

Ona bir şey aldığımda da "Ne gerek var, nasılsa öleceğim ben," diyor. Kendime bir şey aldığımda da "Bari kırmızı alsaydın," diyor.

Anneanneler hep böyle mi oluyor?

sadece arkadaşız!

2011-11-22T01:15:00.007+02:00

Sevgili Günlük,
Bir süre evimizde misafir ettiğimiz Tortor'la Japon geçen gün başka bir evde kameralarımıza bu şekilde yakalandı. Japon konuşmak istemedi, gözlerini süzmekle yetindi. Tortor'un olayları algılaması her zamanki gibi biraz zaman aldı. Ardından "Ya arkadaşlar, yapmayın. Burada da mı beni buldunuz, bir arkadaşımla dizi izleyemeyecek miyim ben? Sadece arkadaşız. Kaldı ki bu benim özelim." açıklamasını yaptı.
Yorum yok!
*Acar muhabirimiz Özgür'e teşekkür ederiz.

bir kanada klasiği - 3k kuralı

2011-11-16T02:15:00.003+02:00

Sevgili günlük,

Kanada’da özellikle iş arkadaşıyla yapılan diyaloglarda 3K kuralı vardı. Bir konu üzerinde genellikle en fazla 3 atımlık yol gidilirdi.

-Hey! Hafta sonu ne yaptınız?

-Ne yapalım. Arkadaşlarla göl kenarında kamp yaptık.

-Camping is good!

Bitti. Orada bitti işte. Ne diyeceksin? Hiç. Aynı soruyu sorup bir üçlü daha yapabilirsin asasnsörde kaldıysan ya da sıkılmayı göze aldıysan.

Ya da şöyle:

-Hafta sonu ne yapıyorsunuz? (Hafta sonu ne yaptığın/ne yapacağın meselesi çok hassas.)

-Araba kiralayıp etrafta dolanacağız.

-Driving around is good. (Türkçesi: Amaaan ne yaparsan yap banane. Sarımsak mı yemiş bu?)

Bunun ötesine geçen diyaloglar da olurdu tabii...(O kadar da değil artık.)

Şöyle mesela:

-Hafta sonu diyorum what did you pıtıpıtı?

-We dıgıldıgıled.

-Dıgıldıgıling is good. Was it fun? (Her şeyin eğlenceli olması da çok önemli.)

-Yeaaah, it was fun. (Evet, eğlendik dersin ve bundan sonra ayaklı lamba ile CD rafı almaya giderken eğleneceğine dair kendine söz verirsin.)

imece - bir ilkokul hatırası

2011-10-25T16:39:00.004+03:00

sevgili günlük,
ilkokulda hiç unutmam bir gün derste imece anlatılmıştı. ben çocuklar gibi -ki çocuktum- sevinmiştim ve ders çıkışı koşa koşa -genelde öyle yapardım- eve gitmiştim.

evde kardeşimle arkadaşına benim için bir harbanbeç kurbanbeç yapmalarını, içine de bir patates atmalarını söylemiştim. yapmadılar tabii! ben de "imece denen bir şey var, yapmanız gerekir" diye üsteledim fakat onlar "biz daha birinci sınıfız" diye beni reddettiler.

evet, bu nereden aklına geldi dersen inan hiç bir fikrim yok...

yani imece güzel şey! fakat bazıları bunun farkında değil.

uyku kardeşim

2011-10-22T02:08:00.004+03:00

Sevgili Günlük,
İnsanlar ikiye ayrılır, yatar yatmaz uyuyanlar ve onlara gıcık olanlar.
Hayvanlar da ikiye ayrılır. Sereserpe, kaygısızca uyuyanlar (ev kedileri) ve diğerleri...
Peki niye gelmiyor bu uyku, zihnim kendi kendine kafein üretebiliyor olabilir mi?*

*Çok parlak bir önerme doğrusu, bunun heyecanı uyutmaz beni şimdi...

yağmurlu günlerde "bi çeşit" olurum

2011-10-17T21:02:00.004+03:00

Sevgili Günlük,
Geceleyin yağmur damlaları pencereyi döverken av köşkümde şöminenin karşısında oturmuş ondördüncü lui'den (biz ona aile arasında brother lui lui lui deriz) yadigar şamdanların titrek alevinde, takısız isim tamlaması ile sıfat tamlaması arasındaki farkı düşünüyordum. Bu mesele taa beri çocukluktan ikircikli bir ürkü salar içime. Sonra şöyle bir sonuca vardım. Muhakkak ıspanaklı güzel tarifler olmalıydı. Belki de halktan ziyadesiyle kopuk yaşıyordum. O sırada guguklu saatlerimden ilki öttü. Sallanan sandalyemde ivedilikle doğruldum. Bu bir çağrı olmalıydı. Evet, ben de herkes gibi evimde portakallı ekmek yapacaktım!!!

bir derdim var!

2011-10-13T11:42:00.004+03:00

sevgili günlük,
kış sebzelerinden hiç "elektrik alamıyorum". nolcak?

en iyisi kuşlar gibi göç etmek...

yavru kedi dünyası

2011-09-29T10:12:00.001+03:00

Sevgili Günlük,
Yavru kedilerin dünyasında nesneler üçe ayrılıyor:
Sabit nesneler: Koltuk, masa gibi kapı gibi öylece duran nesneler. Bunlara çok bulaşmıyor ama belli de olmuyor.
Hareketli nesneler: Sen, ben, o, kedi, kuyruk, sinek. Bunlarla bir alıp veremediği var.
Hareket ettirilebilen nesneler: kağıt topağı, perde, ayakkabı bağcığı, püskül, vb. En büyük garezi bunlara.

Ortalığı birbirine katan bir yavru kedinin bir de masum pozları var ki sorma. Sanki sadece oturup etrafı seyrediyor...

kaplumbağa

2011-09-11T18:34:00.005+03:00

Sevgili Günlük,
Bugün hayatımda ilk kez kaplumbağa besledim. Evin önünde gayet iştahlı bir sokak kaplumbağasına rastladım. Salatalıkla pek ilgilenmedi ama domates dilimlerini kafasını yana yatıra yatıra sildi süpürdü. Hızlı bir hayvan kanımca...Ve de sıcakkanlı. Biraz daha ısrar etsem çaya gelecekti neredeyse.
Onlara "kaplumbağa" demekle haksızlık ediyoruz bence. Daha sevimli bir isim olabilirdi.

hmmm

2011-08-30T00:27:00.002+03:00

Sevgili Günlük,
Küçükken TV’de mambo jambo diye şarkılar söyleyip kafalarının üzerinde tropikal meyve sepetleriyle danseden kadınlar vardı. O zamanlar dünyanın daha heyecan verici bir yer olduğunu düşünürdüm.

2011-08-24T14:36:00.004+03:00

Sevgili Günlük,

Çocuk oyuncakları olarak gazoz kapaklarına ve playstationlara tanık olmaktan dolayı kendimi asırlık biri gibi hissediyorum. Kimbilir anneannem kendini nasıl hissediyordur.

Hayat ne tuhaf, vapurlar filan...

yine önemli bir mesele: karpuz kardeşliği

2011-08-15T20:55:00.003+03:00

sevgili günlük,

ne zaman dilim karpuz alsam sadece bir dilimiyle tanıştığım o koca karpuzu paylaştığım kişileri düşünüyorum. bu da bir çeşit karpuz kardeşliği olsa gerek.

yaz böyle sulu ve yapışkan bir mevsim işte, insanın aklına karpuzdan başka bir şey getirmiyor. yine de buradan isimlerini bile bilmediğim karpuz kardeşlerimi selamlıyorum. lütfen soğuk yiyiniz.

amerikan gençlik romanlarındaki liseli kızlar, sözüm size!

2011-08-04T19:42:00.002+03:00

Amerikan gençlik romanlarındaki liseli kızlara sesleniyorum:

- İçe kapanık ve utangaç olan kızlar, sizi ne diye roman kahramanı yapıyorlar anlamış değilim. Sürekli bir yakınma, kendi kendine acıyıp iç geçirme, omuz silkme hali,...Kendinize gelin!!! Ve lütfen kendinize resim yapmaktan başka bir uğraş bulun. Utangaçlar için pek çok sanat kolumuz mevcut. İkebana, orgiami, poligami gibi bir sürü Japon sanatı var. Biraz orijinallik pls!

- Biz de mikroskopla baktık, deneyler yaptık ama sizdeki bu “laboratuar dersinde eş olma” romantizmini yakalayamadık. Birlikte kurbağa kesmek için çırpındığınız sivilceli çocuğa bir kez daha bakmanızı öneririm. Hatta isterseniz mikroskopla bakın. Hah hah hah!

- Zengin ve şımarık kızlar, siz de olmasanız içimiz geçecek valla. Ama lütfen habire burun kıvırıp göz devirmeyin. Çeviride hoş durmuyor. Kötülüğünüzü başka yollardan da belli edebilirsiniz. Mesela altın bir diş size benzersiz bir hava katacaktır.

- “Sana kimsenin zarar vermesine izin vermeyeceğim.” Utangaç kızlar, bu lafı söyleyen çocuklara neden hemen aşık olduğunuzu anlayamıyorum. Nerede yaşıyor bu çocuk? Tamam Amerika’da yaşıyor ama yine de psikopat bir hali var. Yarın iki gün sonra evlenirseniz –gidişat onu gösteriyor- restauranttın ortasında masanın üzerine çıkıp “baba oluyorum, baba” diye bağırarak sizi rezil eder alimallah. Hemen uzaklaşın. Fazla romantik komedi izlemekten kaynaklanan "duygu pörtlemesi" tabir ettiğimiz bir rahatsızlık yaşıyor bu çocuk.

- “Pencereden süzülen bu ışık da ne?” Tiyatro Kulübü sözüm sana: Romeo ve Jülyet’ten başka bir oyun sahnelemeyi düşünseniz artık. Rahmetli Şekspir bile "oeeeh" demiştir, eminim.

- Ay bir de mezuniyet balonuz var...OMG OMG, içim şişti valla. Sizi siyah noktalarınızla baş başa bırakıyorum. Adios!

Sevgili Günlük,
Bugün seni ihmal ettim. Şimdi acilen avakado pardon avokado yemem gerekiyor!

tuhaf bir gün

2011-08-02T01:58:00.001+03:00

Sevgili Günlük,
Bugün yolda biri beni durdurup ayın hangi gün dolunay olacağını sordu, garsonun biri kendisinin meyveli bir tatlı olduğunu iddia etti, kedilerden biri zeytinyağlı fasulye yedi.

Ve bugün sadece iki tane "relaaahate" (rahat ol) duyabildim!!!

Sanırım başka bir gerçeklikte yaşamaya başladım...

hayat tehlikelerle dolu - atlıkarınca

2011-07-27T19:07:00.000+03:00

Sevgili günlük,

Küçükken trapezci olmak isterdim, şimdi ise atlıkarıncanın dahi kendince tehlikeleri var gibi geliyor. Yavaş dönüyor gibi görünüyor ama aslında epey hızlı dönüyor, bir düşüp oraya buraya takılsan sürüklensen, kafana at düşse, gözüne atın kulağı girse, bir de atın yanında dönen ıvır zıvırlar var, o sıkışıklıkta ayağın sıkışsa kafan dönmeye devam etse, …ay çok fena, çok fena. Hayat tehlikelerle dolu. (Bir de atlar nereye gitsem bana bakıyor gibi... )

İyi ki çocukken pazar sabahı seyrettiğim filmlerin etkisiyle hayallerimin peşine takılmamışım sevgili günlük! Zaten sınava matematik puanıyla girmiştim ben.

kitap ve kebap sevgili günlük, ince bir çizgi ile birbirinden ayrılır

2011-07-18T14:20:00.002+03:00

sevgili günlük,
gugılda "mersin kitapçı esat" diye arama yaptığımda '"mersin kebapçı esat" mı demek istediniz' sorusu ile karşılaşıyorum.

çocukluğumun kitapçısı esat, kebapçı olmuş olabilir mi acaba?
aslında bir yandan kebap yapıp bir yandan da kitap satmak daha cazip olabilir...
gugıl sen çok yaşa! parlak fikirler mucidi seni!

"bilim merakla başlar"

2011-07-14T02:36:00.010+03:00

sevgili günlük,
bilim merakla başlar. öyle öğrendik biz. neden öyle olduğunu hep merak etmişimdir. ama bu merakımın henüz bilimsel bir çıktısını göremedim.

kedilerim de bu konuda beni hayal kırıklığına uğrattı. ikisi de çok meraklı ama bilimle pek ilgileri yok. bilmiyorum çok mu şey bekliyorum...fazla üzerlerine gitmek istemem doğrusu ama biraz uykuyu fazla kaçırdıklarını düşünüyorum. yoksa ikisi de masallah zehir gibi, çok zeki...

en kötü özelliğim

2011-07-08T16:23:00.000+03:00

sevgili günlük,
"en kötü özelliğim insanlara fazla güvenmek" diyenlerin biraraya gelmelerini öneriyorum. düşündüm taşındım, böyle bir çözüme ulaştım. böylece bir arada bir sorun yaşamayacaklarını umuyorum.

benim de en kötü özelliğim bu. çok düşünüyorum. fazla hassasım. aşırı duyarlı ve çağımın ilerisinde biriyim maalesef.

ah rodrigo ah...

2011-06-28T17:08:00.000+03:00

Sevgili Günlük,

Küçükken akşam yemeğine ne zaman misafir gelse annem aynı kaseti koyardı: Rodrigo’nun gitar konçertosu. Evdeki eşyaların üzerine o an çok yüce bir şeyler yaşanıyormuşçasına sinerdi müzik. Şimdi ne zaman bu müziği duysam aklıma çekyat, sehpa örtüsü, katalitik filan gelir. İşte müziğin gücü sevgili günlük!

Annem bir de kükreyen aslanla başlayan filmler için “ah bak, bu güzel film,” derdi. Bunun anlamı da “izlerken fındık fıstık yiyebiliriz” idi.

Eğlenceli bir çocukluk geçirdim sevgili günlük. Kıskanmıyorsundur umarım.

maria hırsız mı değil mi - ispanyolca öğreniyoruz

2011-04-24T00:05:00.001+03:00

sevgili günlük,
sanırım kimi dizileri çekerken dil öğrenenleri de düşünüyorlar. merakla takip ettiğim bir meksika dizisinde şöyle konuşmalar geçiyor:

- Sen bir hırsızsın Maria!
- Hayır, ben bir hırsız değilim!
- Öyle mi, o zaman ben hırsızım.
- Sen mi hırsızsın?
- Hayır, hayır, Maria hırsız!
- Hayır, Maria hırsız değil!
- Peki hırsız kim?
- Onlar hırsız! (kamera burada afili bir dönüş yapar)

granada günleri

2011-03-01T13:07:00.001+02:00

Sevgili Günlük,
Artık yabancı bir şehirdeyim. Dizi hayatım tamamen sona erdi. Ama altı ay sonra kaldığım yerden devam edebilirim...O yüzden içim rahat.

Burada da Marianna (Zenginler de Ağlar, sevgili günlük) günlerini hatırlatan birtakım diziler var. Kabarık saçlı kadınlarla adamlar konuşup duruyorlar. Şimdilik dediklerinden bir şey anlamıyorum ama saçları bir saat geçmesine rağmen hala kabarık!!!

Buralarda benim için öğrenecek çok şey olduğunu hissediyorum...

kediler evcilik oynuyor!

2011-02-22T18:04:00.002+02:00

Sevgili Günlük,
Daha önce söylemiş miydim, kediler tuhaf yaratıklar diye...Evin içinde açılmış herhangi bir kutu veya bavul, kanapeye serilmiş bir örtü birden evleri oluveriyor. Resmen evcilik oynuyor bunlar!

bir suelın vardı sevgili günlük, sen hatırlamazsın...

2011-02-16T15:35:00.002+02:00

Sevgili Günlük,
Diziler hayatımızda nasıl da yer ediyor. Annem küçükken beni hep "dik dur, kambur olacaksın" diye uyarırdı. Ardından da eklerdi "Bak Suelın nasıl da dik duruyor." (Evet, daha o zamandan okyanus ötesi rol modellerim vardı sevgili günlük.) O kadar mutsuzluğa rağmen Suelın oklava yutmuş gibi dururdu.

Sonra Yalan Rüzgarı dönemi başladı. Kadife eşofmanlarımız içinde ailecek Viktır'ın alnındaki çizgileri sayar, Niki'nin geçmeyen mutsuzluğunu izlerdik. Kendi evinde döpiyesle dolaşmak epey mutsuz edici olmalıydı... Niki bir türlü rahatlayamadı, mutlu olamadı. Ondan geriye bir Niki mutsuzluğu kaldı.

Evet, bu yazının ana fikri:
- Lütfen herkes dik durma konusunda Suelın'ı örnek alsın. (Yoksa benim gibi olursunuz.)
- Döpiyesler ev içinde çıkartılsın.
- İnci kolye takılmasın. Dizilerde inci kolye takanların hepsi çok mutsuz.
- Ot kutür iddiası olanlar kadife eşofmanla olan tüm bağlarını (anılar dahil) bir an önce koparsın. Bkz. kadife eşofmanlar.

hastalık

2011-02-02T18:42:00.003+02:00

Sevgili Günlük,
Hastalık günlerinde yazmayı bırakacağımı düşünüyorsan aldanıyorsun. Boş durmayı hiç sevmem. Hayat felsefemi merak ediyorsan Trik trak trik trak olur mu hiç çalışmamak şarkısını dinlemeni tavsiye ederim.
Hemen bir durum değerlendirmesi yapıyorum:
- Foşurdayarak gazoza dönüşen ilaçlar en büyük avuntum.(ilaç şirketlerine buradan teşekkürler)
- Yumurta, Süt ve Bal şifa verici.
- Öksürmek ağlamaktan daha yorucu.
- Kafam ağır mı ağır, gören Heidegger'in kafası sanır (şeytan kulağına kurşun!)
- Burnum olması gerektiğinden daha büyük (daha iyi koku alabilmek için olabilir)
- Alışmak sevmekten daha zor.

ortasından kedi kulakları geçen başlık

2011-01-28T00:04:00.004+02:00

Sevgili Günlük,
Bunu sana belli etmek istemezdim ama sanırım başlık konusunda bir sıkıntı yaşıyorum. Sakın "writer's block" dedikleri bu olmasın??? Buna inanamıyorum işte! Sonunda benim de bir yazar hastalığım oldu!!! (Yarından tezi yok kendime halka küpeler ve gümüş bilezikler alacağım.)

Nosta, nasıl bir kitap kapağı olmak istersiniz, diye bir soru sormuş. Bayılıyorum böyle sorulara.Yay burcuyum da haberim mi yok acaba?

Ben, dereli, yapraklı, narlı, üzerine güneş düşen bir kitap kapağı olmak isterdim. Yukarıdakine biraz benziyor. Aslında içinde bir de kedi kulakları olsa fena olmazdı. Komik oluyor kedi kulakları...

Meyvelerden kiraz olmak isterdim ama! Mümkünse kulağa da takılabilsin.

her seferinde ayrı bir başlık bulmamı bekleme lütfen!

2011-01-25T14:05:00.001+02:00

Sevgili Günlük,
Bugün kedim konuştu! Ya da aldığım ilacın uzun bir liste halinde belirtilen yan etkilerini fazla hafife aldım.

Hayat çok karmaşık...

tv kumandası

2011-01-22T13:27:00.000+02:00

Sevgili Günlük,
yaptığım gözlemler sonucunda ailelerin birlik, dirlik ve huzurunu sağlayan temel şeyin yeri bilinen, mümkünse sıcak varlığı hissedilen TV kumandası olduğuna karar verdim. Tabii ki buna rağmen hala bazı sıkıntılar yaşanabilir ama bunlar aşılmayacak şeyler değildir.

Ne var ki, "kayıp bir TV kumandası aileyi yıkıma sürükleyebilir."

Lütfen bunu bir yere kaydet. Daha sonra kıymetli alıntılarımdan oluşturduğum "Elma Şekeri" isimli kitabımda bu cümleyi kullanmayı planlıyorum.

venn şeması ve yeni hayat

2011-01-15T13:12:00.001+02:00

Sevgili Günlük,
Zaman ne çabuk geçiyor. Öğretmenimin tahtaya kocaman "Venn Şeması" yazdığı gün bugün bile aklımda. Ardından "çocuklar bugün modern matematiğe geçeceğiz" demişti. Ben deliler gibi sevinmiştim. Tarih kitaplarında anlatıldığı gibi adeta bir devri kapatıp başka bir devre başlayacaktık. Artık hayatımızda bambaşka bir matematik olacaktı.

Şimdilerde hiç böyle büyük bir sevinç yaşamıyorum. Fena mı olur birileri televizyondan açıklama yapsa: "Artık yarından itibaren Yeni Hayat'a geçeceğiz. Herkes amuda kalkarak yürüyecektir." deseler. Amuda kalkmak çok zor yahu, o yüzden ondan vazgeçtim. Şöyle bir şey olabilir ama:

"Artık yarından itibaren tüm dünya tatile giriyor. Yeterince hatta fazlasıyla üretim yapıldığını gördük. Şimdi bunları kendi aramızda paylaşacağız ve bundan böyle kafamıza göre takılacağız. Şu ana kadar yaptıklarımız bir denemeydi. İyi dayandınız valla!"

itiraflar

2011-01-13T12:25:00.001+02:00

Sevgili Günlük,
Sana bazı itiraflarım olacak:

- Teknolojik cep telefonlarından korkuyorum.
- Kavak Yelleri'ni izliyorum. (yorum yapma sakın!)
- Tarım Orman ve Köy İşleri Bakanı kimdir bilmiyorum.
- "Andımız"ı hala hatırlıyorum.
- Çin Operası'nı seviyorum.
- Her şekerli yoğurt yiyeyim dediğimde şekerli yoğurt yemiyorum.

Ve daha pek çok şey var itiraf etmediğim sevgili günlük. Beni affet ve böyle kabul et!

*Bakanın kim olduğunu öğrendim ama tam olarak ne iş yaptığını hala bilmiyorum.

şimdiki şarkılar

2011-01-11T15:59:00.000+02:00

Sevgili Günlük,
Şimdiki çoğu şarkının en güzel yanı hiçbirinin bende ağlama isteği uyandırmaması. "Ağlamak Güzeldir" deme sakın, çok yorucu bir eylem bir kere. Gözler yanıyor, boğaz acıyor filan. Bir de çok susatıyor. Bu minvalde çevreci değil diyebiliriz sanırım.

Bebekte gezerim
İstersem küserim
Naber güzelim
Yaklaşma üzerim
Loy loy loy!! (nakarat)

Nasıl da mutluluk verici! Gözyaşlarınız size kalsın!

Söz yazarlığı tekliflerine açığım bu arada. Başkalarına kovalarca para vermenize hiç gerek yok.

merak ediyorum

2011-01-10T23:45:00.000+02:00

Sevgili Günlük,

Dizilerdeki kötü adamlar neden karşılarındaki kişiye değil de başka taraflara bakarak konuşuyorlar? (kötü olduklarını hemen açık ediyorlar hemen.) Bir de neden saçları dağınık oluyor? Kötülük yapmak saçlara böyle bir hasar mı veriyor acaba?

Peki neden zenginler de ağlıyor sevgili günlük? Neden ağlarken kadınlar Hülya Koçyiğit gibi yatağa koşup nevresimleri hırpalarken erkekler duvarları yumrukluyorlar? Bir açıklaması olmalı.

vizeci hanımla konuşmalar...

2011-01-05T20:14:00.005+02:00

Sevgili Günlük,
Bugün konsoloslukta, işlemleri epey uzun süren sağlık raporunun, (sonucunda bana "akli dengesi yerinde" ve "iyimser" teşhisi konan) 550 soruluk psikoloji testi de dahil olmak üzere gereksiz olduğunu öğrendim.
Vizeci hanımla aramızda şöyle bir konuşma geçti:
- Aaa apostile gerek yoktu.
- Geçende mühür yanlış yere vurulmuş demiştiniz, tekrar düzenletip getirdim.
- Doğrudur ama artık 2011 mevzuatına geçildi.
- Hmmm. (motor yavaş yavaş ısınmaya başlar)
- Yalnız bu sabıka kaydınızın üzerinden bir ay geçmiş.
- Vizeye ilk başvurduğum tarih olduğundan....
- İşlemler uzarsa yenilemek gerekebilir.
- Tabii zamanaşımı (rınnn rınnnnn....)
- Aaa buna (sağlık raporu) da gerek yoktu...
- (İç ses "telefonda öyle dememiştiniz ama") Napalım, sağlıklı olduğumu ve akli dengemin yerinde olduğunu öğrenmiş oldum.
- Çok iyimsersiniz.
- Evet, ben de bunu pek yakın bir zamanda öğrendim.
- Vukuatlı nüfus kütüğünü getirmemişsiniz ama.
- Bir vukuat çıktı çıkacak.
- Nasıl?
- Kafka yetiş.
- Duyamadım?
- Doktorumu aramak istiyorum.
- Efendim?
- İyimserlik güzel şey!

şirin baba mı noel baba mı

2010-12-31T13:12:00.002+02:00

sevgili günlük,
ikisinin de beyaz sakalı ve kırmızı takkesi olsa da arada çok fark var...

- bir kere şirin baba çok çevreci. dırıt dırıt dırııt müziği eşliğinde her yere pıtır pıtır yürür. noel baba ise üşengeç biraz, altında 9 ren geyiği, bakkala bile onlarla gider.

- noel babanın dublör kullandığından şüpheleniyorum. (o koca göbüşüyle bacadan filan girdiğini sanmam. zaten saçını sakalını kirletmek istemez.) şirin baba sakalı çıkan tek şirin olduğundan istese bile dublör bulamaz.

-noel babada tam anlayamadığım umursamaz bir neşe vardır. (hayat sana güzel noel baba!) biraz kıskanırım kendisini. şirin baba ne zaman keyiflense şirinlerin başı sıkışır, hemen kapısı çalınır. yok kitap karıştır, yok böğürtlen dikeni bul iksir hazırla,. adamcağıza tatil yok.

- şirin baba münir özkuldur, noel baba da hulusi kentmen...

böğürtlenli şirinlemelerle dolu şirin bir yıl şirinliyorum herkese...(kendi adıma da uzak bir yerleree şirinlenmeyi diliyorum şirin aşkına!)

ne kitapsız ne kedisiz

2010-12-22T22:04:00.002+02:00

Sevgili Günlük,
Kediler mi kitapları seviyor kitaplar mı kedileri?

biraz yavaş lütfen, yol tutuyor da...

2010-12-22T00:50:00.002+02:00

sevgili günlük,
merak ediyorum "yaşamak değil beni bu telaş öldürecek" diyen şair şu an için ne derdi acaba?
belki de şiirini tamamlayamazdı telaştan.

sevinçli bir telaş nedir onu da hiç bilmiyorum ben...

biraz yavaş, lütfen...herkes bi dursun. su içeceğim ben.

yine devlet dairesi!

2010-12-21T00:45:00.002+02:00

Sevgili Günlük,
Devlet dairelerine gittiğim zamanlarda kendimi oyalayacak bir şeyler bulmam gerekiyor...Lütfen beni böyle kabul et.
Evet bugün resim yapmadım, bugün saydım. Sayılarla bugün :

Geçilen güvenlik kapısı sayısı : 5
Birbiriyle çelişen yorum sayısı: en az 4.
Duyduğum "bilmiyorum, internet sitesinden bakın" sayısı : 6
Duyduğum "öyle sanırım ama siz yine de bir sorun" sayısı: 3
Şıkırdayan çay kaşığı sayısı: en az 14 (ikincileri saymadım, huzurla sarmalandığımdan olsa gerek)
Boş odada kimi olduğunu bile bilmeden birilerini bekleme durumu: 2
Boş odaya kimi olduğunu bile bilmeden birilerini beklemeye gelenlerin sayısı: en az 8
Boş odaya gelip kimsenin gelmeyeceğini söyleyen görevli sayısı :1
Dostoyevsky'den çerçeveletilmiş bir özdeyiş : Bunu sen tahmin et bakalım.
Ortalıkta gerinen kedi sayısı : 0
Ortalıkta gerilen kişi sayısı : en az 1.

blokflüt çalıyorum!

2010-12-19T21:39:00.000+02:00

Sevgili Günlük,
Bugün kitaplığın kuytu bir köşesinden blokflüt metodu çıktı. Sanırım kitaplığımı bir gözden geçirmem gerekiyor. (Hayat bilgisi defterim ve beslenme çantam da bir yerlerden çıkacakmış gibi geliyor.)

Ya da tekrar blokflüt çalmaya başlayayım...Tü tü tü diye üfleyeyim. Sonra da ver elini postacı, fış fış kayıkçı...

Ha bir de şu var:
Emineeem eminem köyüümün güzeli dağlaraa gel emineeem...

Nerede blokflüt nerede Justin Bieber sevgili günlük...Hüzünlendim birden. En iyisi gidip şekerli yoğurt yiyeyim.

peki ama bir kedi bunu yapabilir mi?

2010-12-01T02:25:00.001+02:00

Sevgili günlük,
Hayattan keyif alma konusunda bir şeyleri kaçırıyorum ama neyi? Biliyorsan lütfen söyle...(Yoksa güneşli havaları ben de seviyorum...)

Uçmaktan korkanlara müthiş öneriler

2010-11-21T00:42:00.003+02:00

Sevgili Günlük,
Uçmaktan korkanlara birtakım önerilerim var. Kendim şahsen pek rahatımdır uçak yolculuklarında. Empati kurmakta üstüme yoktur yine de:

- Uçağa birlikte bindiğin insanlara "kader arkadaşları" gözüyle bakmaktan artık vazgeç!

- "Acil çıkış kapısında oturanlar bu vahim görevin altından kalkamayacaklarsa şimdiden söylesinler" dendiğinde yüzünde aniden oluşan Ömercik ifadesini ve göz seğirmesini kontrol altına al. Dikkatini başka şeye yönelt, uçakta bu kadar domates suyunu kimler içiyor, onu düşün mesela.

- Hostesin yanından hızlıca geçip gitmesini ve yüzündeki endişeye benzetilebilecek ifadeyi türlü kötü anlamlara yorma. Domates suyunu gizli gizli onlar içiyor belki de.

- Herhangi bir mikrofon sesinde "evet elimizde olmayan nedenlerle düşmek üzereyiz, acil çıkışlarda oturanların kasmasına da gerek yok" gibi bir felaket anonsu bekleme.

- Huşu içinde pilotun sesini dinle. Bak nasıl da rahat! Hayır uykusuz değildir, eşiyle kavga filan da etmemiştir. Hem bir tane daha pilot var zaten. İkisi birbiriyle kavga etmiş midir acaba? Hayır, hayır, bunları düşünme ve gevşe. Domates suyuuuu....Domates suyuuu....

- Uçuş bilgilerini takip ederken yükseklik kısmını atla. Çünkü aklının alamayacağı kadar yüksektesin ve ne yapsan nafile! Evet, dışardaki sıcaklık da -70 derece. Ne sandın???

- Bu korkudan asla kimseye bahsetme. Yoksa karşılığında uçağın en güvenilir taşıt olduğunu ve seni hiç rahatlatmayan istatistikleri tekrar tekrar duymak zorunda kalırsın. Domates suyunu da boşver, Heidi'yi düşün en iyisi...Ne güzel de sallanıyordu bulutların arasında! Halala i di halala i dii!

Hadi bakalım, iyi uçuşlar! Mu hahaha!!!

yıllar yıllar sonra...

2010-11-09T00:22:00.008+02:00

Sevgili Günlük,
Yıllar yıllar sonra insanlar bizim yaşantımıza bakıp ne yorumlar yapacaklar çok merak ediyorum. Sırf bu merakımdan zaman makinesine bile girmeye razıyım (Sevmem öyle makineleri ben sevgili günlük. Asansöre bile binmem. 6. kattan yukarıda oturanlarla ve kapı zilleri bir dokunuşta uzun uzun çalanlarla arkadaş olmam. Bu ikincisi çok kritik, sevgili günlük.)

Bana kalırsa anlamakta en çok zorlandıkları şey televizyon olurdu. Muhtemelen şöyle derlerdi: "Evlerdeki ortak mekanda, etrafa hakim bir köşede tuhaf sesler çıkaran kutsal bir kutu olurdu. Tüm aile akşam ayininde karşısına geçer, gözlerini oradan ayırmadan, odanın ortasına konan kutuya yüce bağlılıklarını sunarlardı."

Tabii maç izleyenler bence ayrı bir kategoride değerlendirilirdi. Daha itikatlı kişiler olarak mutlaka...

uçan balonlar

2010-11-04T23:56:00.001+02:00

Sevgili Günlük,
Uçan balonların ömrü uzatılmalı. Ertesi sabah karşında can çekişen bir uçan balon görmek çok moral bozucu. Benim çocukluğumda da bu böyleydi. O günden bugüne bu teknolojinin hiç ilerlememiş olması esef verici...

Kaçanların gökyüzünde toplandığı bir yer var mı acaba?

Mutluluk pıtırcığı Heidi

2010-11-03T21:30:00.001+02:00

Sevgili Günlük,
Canımın sıkkın olduğu günlerde Heidi'yi düşünüyorum. Epey işe yarıyor. Heidi, neredeyse şekerli yoğurt gücünde!

Heidi üzerindekileri filan çıkarır, kırlarda yalınayak koşup gülerdi, tombik bulutların arasında sallanır, keçisiyle gezip dolaşırdı (pek gamsızmış canım..).U-uuru u-u, zü-üürü ü-ü diye bir şarkısı vardı bir de. Benim hayatımla pek ortak yanının olduğunu söyleyemeyeceğim ama olsun .

Şimdi ne yapıyordur acaba? Çoluk çocuğa karışmıştır muhtemelen. Çocukları ayıla bayıla Dora'yı izlerken, "siz bir de annenizi o yaşta görecektiniz" diyordur herhal.

Hey gidi Heidi hey!

2010-11-02T23:21:00.004+02:00

Sevgili Günlük,
Bugün gül gül öldüm!

Öyle işte, gül gül öldüm. Bir de yeni bir kedi ile tanıştım. Adı Hamur.

Güzel bir gündü yani.

egzoz, avokado ve kaşarlı tostun sırları

2010-10-29T22:16:00.002+03:00

Sevgili Günlük,
Geçen gün sanayi sitesine yolum düştü. (Evet, fabrikalar, otoyollar ve sanayi siteleri arasında bir hayat sürüyorum sevgili günlük. David Lynch görse hemen buraya bir set kurar.)

Sanayi sitesi gezimin sonunda şu karara vardım : "Egzoz" kelimesi Türkçe sözlükten çıkarılmalı. Egsoz da, eksoz da...Ve hatta ekzoz da...Evet, gerçekten bu yapılırsa çok ferahlayacağım.

Bu arada, en son ne zaman avokado yemiştim hatırlamıyorum. ("Avakado" mu yoksa?) Ama hayır, doğrusu her ne ise bu kelimeyi korumamız gerekir.

Yiyeceklerle aramdaki o güzel bağı (elektrik de diyebiliriz buna) bilmem anlatmama gerek var mı? Geçen gün kütüphanede "başarılı koçun sırları" adlı kitabın adını ilk anda "kaşarlı tostun sırları" diye okudum. Aç da değildim oysa.

Sahi ne acaba kaşarlı tostun sırları?

özgün bir masal

2010-10-27T00:44:00.005+03:00

Sevgili Günlük,
Aslında ne zamandır bir masal yazmak istiyordum. Diğer yazarlardan etkilenmemek için çocukluğumdan itibaren okumayı da kesmiştim zaten. (Epey oldu. Sanırım artık rahat rahat yazabilirim.) "Masalların modern sesi" olarak anılmak çok hoşuma gider doğrusu...

İşte yazdığım masal :

Bir kralın üç kızı varmış. Tahtını üçünden birine bırakmak istiyormuş ama bir türlü karar veremiyormuş. Üçüne de ayrı ayrı sormuş :

- Beni ne kadar seviyorsun büyük kızım?
- Seni brokoli kadar seviyorum babacım. Biliyorsun brokoli her şeye birebir. Doymuş yağ, doymamış yağ, glisemik indeks filan hepsinden sınıfı geçiyor.

- Peki ya sen ortanca kızım?
- Seni pilates kadar seviyorum babacım. Esneme, doğru nefes alıp verme, duruş şekli...Bunların hepsi hayat kalitesini artıran şeyler. Hamile pilatesi var ayrıca. Senin odandan TV8 çekiyor, değil mi?

- Ya sen en küçük kızım?
- Seni üç beyaz kadar seviyorum babacığım: Un, tuz ve şeker.
- Neee? Tansiyonum, kolestrolüm olduğunu bile bile nasıl böyle dersin?
- Sosyalleşme, marjinalite, öteki, beriki, insan tipolojisi. Bunlar önemli olgular baba.
- Şuna bak, babasının karşısında nasıl konuşuyor...Çabuk bu ülkeyi terket, derhal! Vizen vardır umarım. Kaç defa dedim sana vizeni geciktirme diye. Bir şeyi de zamanında yap!

Kral kızını saraydan kovar. Ülkede brokoli ve pilatese yatırım artar. TV8 devlet kanalı ilan edilir. Tüm ülke poğaçasız ve hatta şekerli yoğurtsuz bir hayat sürmeye başlar. Kral da sağlıklı olduğundan bir türlü ölmez, pilates toplu tahtında oturmaya devam eder. Sonra ülkede üç beyaz sıkıntısı başlar. Kral bir gün, yine sabah sabah TV8 karşısında pilates nefesi almaya çalıştığı sırada isyan eder "hay sizin brokolinize de pilatesinize de" deyip kalktığı gibi cepten en küçük kızına mesaj atar :
"Kızım hemen dön, gelirken de iki ekmek kap gel. Bir de bulabilirsen açma ve tahinli pide."

İşte anafikrini ( anafikirlerini demek daha doğru) özenle sakladığım, alt metni üst metinle harmanladığım, kalan yerlere de göndermeleri çabasız bir şıklıkla serpiştirdiğim bir masal sevgili günlük. İstiyorum ki okuyanlar üzerinde kafa yorsun. Japonlar'ı da örnek olarak verecektim ama hevesimi diğer masala sakladım.

Masaldaki olgu" lafını da iyi buldum ama....Masala modern bir hava kattı.

Acıktım ben yine....

jamaika jamaika

2010-10-25T11:58:00.002+03:00

Sevgili Günlük,
Rüyamda yine Jamaika'daydım. (Neyse ki tantuni yoktu.) Bu kez bir şey almaya kalkıyor ve fena halde dolandırıyordum, paramı geri isteyince de avucumu yalıyordum. Rüya filan demeyip bayağı uğraşıyordum paramı alabilmek için. Oysa uğraşmayıp binanın dışına çıksam deniz göreceğim belki de. Peh!
Ama artık biraz daha güneye, Latin Amerika dolaylarına gitmek istiyorum. Peru olabilir mesela. N'apsam, yatmadan maçu piçu resimlerine mi baksam??

Gezmek ne güzel şey!

rüyada tantuni yemek

2010-10-19T08:18:00.000+03:00

Sevgili Günlük,
Rüyamda Jamaika'da tantuni yiyordum. ( Sen avokado cennetinin ortasına düş...Olacak iş mi bu şimdi? )

O değil de bazen gerçekten çok tuhaf rüyalar görüyorum. Laurel ile Hardy baş-bakanın evini soyuyor, alt katta bir eşek ailesi yaşıyor, Gülşen Bubikoğlu camdan bakıyor. Bir anlam veremiyorum ben bunlara. Bilinçaltı bilinçaltı diyorlar. Orada kim var, bu rüyaları kim yolluyor merak ediyorum.

Tamam, "keep them coming" ama lütfen Jamaika'da bana tantuni yedirmeyin!!!

yağmurlu günler

2010-10-08T14:06:00.003+03:00

Sevgili Günlük,
Yağmurlu günlerde herkes evinde oturmalı. Hatta tembel tembel oturmalı. Evet, evet, hatta şekerli yoğurt yiyip kedisini sevmeli. (Bir yere not al: Yağmurlu günler "ev kedileri bayramı" ilan edilebilir.)Aslında pencere önünde oturmaya da müsait bir gün.

Başa gelirsem böyle bir düzenleme öngörüyorum. Ne var ki kimse ısrar etmesin kadife eşofmanları yasaklamayı düşünüyorum. Tamamen kişisel nedenlerden.

Not: Bu yazıyı yazmamın hemen ardından Karadeniz'den pek çok okurum arayıp beni destekleyeceklerini açıkladı. Sağolun varolun. Şekerli yoğurdun böyle bir etki yapacağını tahmin ediyordum.

Bak, kadife eşofman meselesine değindiğim de iyi oldu.

kadife eşofmanlar!

2010-10-06T23:14:00.001+03:00

Sevgili Günlük,
"Ot kutür"le geç tanışmamın biricik sebebi - bir zamanlar ailecek resmi kıyafetimiz olan kadife eşofmanlardır.

Sadece evde kendi halimizde TV izlerken değil, misafir geleceği zaman da giyilirdi (misafirlik için daha süslüleri vardı.) Çünkü misafirler de kadife eşofmanlarını giyerek gelirdi. (Her şey beni ot kutür'den uzak tutmak için planlanmış sanki) Yılbaşında da parlak renkte olanları tercih edilirdi. Hiç bir kıyafet, abiye bir kadife eşofman kadar korku verici olamaz sevgili günlük. Ne alttan çıtçıtlı bluzlar, ne ayaktan geçmeli taytlar.....

Kişisel tarihimde ters takla travmasının hemen ardından gelir kadife eşofmanlar.

beyaz leblebi olmak

2010-09-26T16:42:00.002+03:00

Sevgili Günlük,
Karışık çerez tabağında sona kalan beyaz leblebiler için bir şey yapılamaz mı?

Az sevildikleri bu kadar da yüzlerine vurulmaz ki canım..

Canım nasıl da tuzlu fıstık çekti şimdi....

Minti

2010-09-21T10:41:00.000+03:00

Sevgili günlük,
Bir haftadır son derece ilginç bir sokak kedisi ile biraradayım. Etrafta, şaşaalı konak yaşamını geride bırakmış, güngörmüş bir İstanbul hanımefendisi havalarında dolaşıyor. Varlığı varlığımıza bir armağan...Sürekli bir poz, habire söyleniyor. Bir şey söylüyorsun, hemen cevabı hazır.

Gel gör ki adını Minti koymuş mahalleli. Pek memnun görünmüyor, adı söylenince yüzünü ekşitiyor. Atıfet ya da Mihrimah adından daha çok hoşlanırdı sanırım.

Neyse, şu anda bu tarafa bakıyor. Sanırım anladı...

susuz şehirler

2010-09-17T00:54:00.000+03:00

Sevgili Günlük,
Su kenarında olmayan küçük şehirlerin boynu bükük bir hali oluyor. Hele de yaz gecelerinde...

Neyse ki çekirdek diye bir şey var sevgili günlük.

hayat yalnız bir yolculuk

2010-09-03T14:30:00.001+03:00

Sevgili Günlük,
Kitapların arasında, tek başlarına gezinen küçük yaratıklar var. Bir ömür boyu kitapların arasında mı geziniyorlar, hiç kendileri gibi birileri ile karşılaşıyorlar mı, nasıl bir hayatları oluyor acaba?

hayranım hayransın hayran

2010-08-27T00:18:00.001+03:00

Sevgili Günlük,
Bugünlerde birşeylerin hayranı olmam için e-posta yoluyla sürekli ısrarcı teklifler alıyorum. Hayranlık müessesesinin böyle işlediğini bilmiyordum doğrusu. Ayrıca bir çamaşır makinesine hayran olmak aklımın ucundan dahi geçmemişti. Bilmiyorum, belki de "o" makineyle henüz karşılaşmadım...

Büyük konuşmamak lazım. You never know demişler.

haksız rekabet

2010-07-21T14:20:00.000+03:00

Sevgili günlük,
Uzakdoğu'dan bir Newton çıkma ihtimali hemen hemen hiç yokmuş bence. Hindistan cevizini, papayayı, ananası düşünüyorum da...Newton mu kalır ortada?? Haksız rekabet!!

vapurlar niye böyle?

2010-07-01T09:49:00.000+03:00

Sevgili Günlük,
Neden vapur hep benim oturduğum tarafın tersine hareket ediyor? Neden ama neden?
Belki de sorunu biraz da kendimde aramalıyım. Evet, evet, vapura binende hata!

arımayalı romantizm

2010-05-17T23:40:00.001+03:00

Sevgili Günlük,
Romantizme dair hatırladığım ilk şey ilkokulda, hoşlandığım çocuğun karşı sıradan silgisinin üzerindeki Arımaya'yı gösterip "bu sensin" diye işaret ederek onu yanağına götürmesi ve akabinde ortamda paldır küldür gelişen bir kavgayla birlikte silgiyi birinin kafasına fırlatmasıydı. (Evet sevgili günlük bunda bir beis görmemişti.)

İşte ben romantizmin kısa süreli olduğunu o küçük yaşımda öğrendim. Yaşadığım her şeyden bir ders çıkarırım ben sevgili günlük ve hayır, yanaklarım Arımaya kadar tombul değildi. Yani Arımaya o sıralarda silgilerin üzerinde bulunan en zarif resim sayılabilirdi. Lütfen, bu konuda bir yanlış anlaşılma olmasın.

çok ciddi bir dizi

2010-05-10T21:10:00.000+03:00

Sevgili Günlük,
Bir dizi var. Dizideki herkes şiir okur gibi konuşuyor. Kimsenin şakası yok. Arkada da keman çalıyor habire, çok geriliyorum. Bir de ara ara içinde bela, kıyamet, silah, cehennem kelimeleri geçen özlü sözler söyleniyor.
Bilmem, şekerli yoğurtla hiç iyi gitmiyor.

Rastgele İyilikler Haftası

2010-05-06T13:45:00.001+03:00

Sevgili Günlük,
İnsanlar her yıl Anneler günü, Sevgililer Günü, Dedeler Günü kutlamaktan sıkılmıyorlar mı? Bence en çok anneler sıkılıyorlar... Sabah sabah elinde paket yapılmış elektrikli kabak oyacağı, sarımsak ezeceği ile karşılarına çocukları dikilince...Kibarlıklarından bir şey demiyorlardır.

Bu arada, Rastgele İyilikler Haftası diye de bir hafta varmış. Yeni öğrendim. Herkes o hafta içinde gelişigüzel iyilikler yapmaya çalışıyormuş. Gidip trafik ışıklarında filan bekliyorlar sanırım. Aslında ben de böyle bir haftaya katılmak isterim ama ne yazık ki Şubat ayındaymış. Neyse, artık bir sonraki seneye...

prensip meselesi!

2010-05-03T00:18:00.001+03:00

Sevgili günlük,
Bir arkadaşım vardı, bir şeyi neden öyle yapıyorsun diye sorunca "prensip meselesi" derdi. Konuşma da orada sona ererdi.
Zaten konuşmaları bu tür sihirli sözlerle sonlandıran kişiler olur, yeni konu bulmak da kendini bu alanda üst düzey sorumlu hisseden karşı tarafa düşerhep. İşte böyle bir görev bölüşümü olur sevgili günlük.
Ben de hep bu ifadeyi kullanmaya özendim ancak soru sorduracak bir prensibe sahip olamadığım için hiç kullanamadım. Ama bundan böyle yeni yeni prensip meseleleleri edinmeyi en birinci prensibim sayıyorum bundan böyle.
Yeter artık, yeni konu da bulmayacağım!!!!

-Aaa, neden erteleme düğmesine iki kereden fazla basmıyorsun???
-Prensip meselesi.

-Neden elmanın çekirdeklerini de yiyorsun?
-Prensip meselesi.

-Neden vapurda insanların ne okuduklarına bakıyorsun?
-Prensip meselesi.

piknik

2010-04-29T07:31:00.001+03:00

Sevgili Günlük,
Pikniklerde beni bir sıkıntı basıyor. Böyle doğanın ortasında, ısrarla bir yerde kalabalık kalabalık oturmak içimi daraltıyor.
Yoksa lastik topu çok severim.

Devlet dairesinde resim yapmak

2010-04-17T12:05:00.000+03:00

Sevgili Günlük,

Devlet dairelerinde sihirli bir şey olmalı. Sırada beklerken, beklerken, beklerken bir de bakmışım defterler doldurmuşum. Çay kaşığı sesleri arasında resim yapmak gibisi yok. (Herkes çayını aynı anda karıştırıyor.) Fırsat buldukça gideceğim.

İki saat sonra....

sokakta şarkı söylerken

2010-04-15T17:17:00.000+03:00

Sevgili Günlük,
Dün sakin bir sokakta yürürken birden şarkı söylemeye başladım (hayır, "mevsimler yas tutup güller ağlasın"ı değil) Sonra kendimi şarkının ritmine kaptırıp hızlanarak yürümeye başladım. Artık iyice yüksek sesle söylüyordum. Adeta bir "Singing in the Rain" a'nı yaşıyordum sevgili günlük, bir sokak lambası görsem sarılıp çevresinde dönecektim (Yeşil, büyük çöp kutularından vardı ama)
Tam o sırada yan sokaktan biri çıktı, arkamdan yürümeye başladı. Şarkı söylemeyi kesemedim, ama aynı şekilde söylemeye de devam edemedim. Kontrollü bir şekilde azar azar yuttum sesimi.

Sonra da neden böyle yaptım acanba dedim? Kendi kendine sevinmek suç mu?

Müzikaller açıktan yalan söylüyor. Kimsenin şarkıya katıldığı filan yok....Sokak lambaları da yetersiz...

Ali Baba'nın Çiftliği'ndeki hayvanlara bir kısıtlama gelsin lütfen!

2010-04-02T00:30:00.000+03:00

Sevgili günlük,
Şimdi bir şey itiraf edeceğim. Çocukluktan beri hiç sevemediğim bir çocuk şarkısı: Ali Baba'nın Çiftliği. İnsanı ezecek derecede ağır söylenen Kutu Kutu Pense'nin etkilerinden yeni yeni sıyrılmaya başlamıştım ki karşıma bu şarkı çıktı. Çocukluğun yolları taşlı mı taşlı. Ne zaman söylenmeye başlansa kaygıyla şarkının bitmesini beklerdim. İstenildiği kadar sünebilen bir şarkı olduğundan şarkı asla bitmezdi. (Neyse ki nasıl ses çıkardıklarını bilemediğimiz hayvanlar vardı.)

Dahası, çocukların bu şarkıya bayıldığı düşüncesiyle mücadele etmek çok zordu. Bize ne zaman misafir filan gelse bana bu şarkıyı söylettirmek için adeta birbirleriyle yarışırlardı. Eşlik edip "çiftliğinde" deyip susarlar, bir hayvan adı söylememi beklerlerdi.

Oysa ben "mevsimler yas tutup güller ağlasın"ı söylemek isterdim...

Evet, zor bir çocukluk geçirdim anlayacağın...

Nefes kesen bir Toronto macerası

2010-03-29T13:44:00.003+03:00

Sevgili günlük,

Bu yaz Toronto'da iken her gün önünden geçtiğim bir pasta dükkanı vardı. İçerisi loştu, esrarengiz görünüyordu. Hansel Gretel'i filan da düşünüce içeri girmeye biraz korkuyordum. O yüzden vitrinin önünde ciğerci kedileri gibi dolaşıp duruyordum.

Dükkan kapalı olduğunda pastalar da kayboluyordu. Hmmm, neden acaba ???

Derken bir gün tüm cesaretimi toplayıp içeri girdim ve "Excuse me, is there a post office near here? Bu arada, dükkanınızın fotoğrafını çekebilir miyim? Hatta biraz pasta alabilir miyim?" dedim. İçerisi vanilya kokuyordu. Kadın "sizi şu kafese alalım önce", demedi . "Olur tabii," dedi. (Hmm, ne de çabuk kabul etti...)

Hemen aleacele her gün önünden geçtiğim pastaların fotoğraflarını, bu kez dükkanın içinden çektim.

El çabukluğuyla bir de tezgahın fotoğrafını çektim. Her an her şey olabilirdi. Yine de o küçük topkek gibi olan "cupcake" lerden bir kutu almayı ihmal etmedim. Onların da fotoğrafını çekseydim keşke diye düşündüm ama artık çok geçti...Hızla oradan uzaklaştım. Artık yeni maceralara atılmaya hazırdım!
MUTLU SON

küçükburjuva

2010-03-27T15:13:00.001+02:00

Sevgili Günlük,
Küçükburjuva ifadesini lise yıllarında öğrenmiştim. Cümle içinde her kullanışımda, kendimi yetişkinlerin dünyasına biraz daha yaklaşmış sanırdım.

Çok da anlamını hissetmeden kullanırdım. Çünkü:
- Ne kadar çok kullanırsam o kadar iyiydi.
- Bu durum ne yazık ki benim de bir küçükburjuva olduğum gerçeğini değiştirmiyordu. ("pardon" diyordum çünkü -türkçesini kullanmak dururken-. bunun böyle olduğunu bir arkadaşım söylemişti.)
- Annemin küçükburjuva olduğuna şüphe yoktu (O da "pardon" diyordu. Bir de, misafir gelince sofraya hep süslü peçete koyuyordu.)
-Kardeşim de bir küçükburjuva sayılırdı. (O "pardon" demiyordu. Çüş diyordu daha çok. Ama bando takımındaydı işte.)
- Sadece annem, ben ve kardeşim değil neredeyse tanıdığım herkes öyleydi (allaam, napacağım ben)
- Kendine küçük burjuva diyenler, demeyenlerden bir adım daha öndeydi (neyse ki)

bir de, hissettirmesem de, küçük burjuvalığın sevdiğim şeylerle ilişkilendirilmesine biraz bozulurdum. sabah kahvaltısı, çilek reçeli, filmler, kafeler gibi...

bu durumu yanlış anlamış da olabilirim tabii...kafam hala karışık biraz. küçük burjuvalığıma verin artık. büyüyünce öğrenirim.

kelimeler, kelimeler, kelimeler

2010-03-22T23:36:00.001+02:00

Sevgili günlük,
Okul yıllarında kompozisyon ödevlerinde hep kullandığım bir teknik vardı: Can alıcı bir kelimeyi art arda üç kere tekrarlamak. Bunu keşfettiğimde, en az konuyla ilgili bir atasözü bulmuş kadar mutlu olmuştum, ondan sonra sık sık bu yola başvurmuştum. O zaman bunun çok havalı bir anlatım şekli olduğundan öylesine emindim ki... Bir daha ne zaman fiyakalı yazdığımdan böylesine eminn olurum kimbilir.

O zamanlar aslan yattığı yerden belli olurdu -bu bana hala tuhaf geliyor doğrusu- ve ağaç da yaşken eğilirdi. Şimdi durum nedir bilmiyorum. Nerden nereye işte...Hatıralar, hatıralar, hatıralar...(Yok, yok, hala havalı)

sıkıntılar

2010-03-19T00:13:00.001+02:00

Sevgili günlük,
İnsanın sıkıntıları geçip gidiyor, yerine yenileri geliyor.

Bu da güzel bir şey. Yoksa hala ters takla atamadığım için üzülüyor olmak istemezdim.

tuhaf bir merak işte...

2010-03-18T17:57:00.001+02:00

Sevgili Günlük,
Vapurda, trende, kafede, vs. karşılaştığım insanların okudukları kitabın ne olduğunu çok merak ediyorum. İsmini görebilmek için çok gülünç durumlara düşebiliyorum...Kimi zaman tüm çabalarıma rağmen hiç öğrenemiyorum. (Nasıl bir merak bu bilmiyorum. Kedilerden geçmiş olabilir mi?)

Bu arada geçen gün vapurda karşımda oturan kadın bir kitap okuyordu. (Neyse ki kapağını görebildim.) İki gün sonra yine aynı kadın yine karşıma oturmasın mı? Kitabından tanıdım. İçimi bir mutluluk kapladı. Neden diye sorma, ben de bilmiyorum.

Lütfen kitabınızın kapağını gizlemeyin. Yoksa karşınızda eğilip bükülerek tuhaf hareketler yapan kişiden ben sorumlu değilim.

eğlenmek

2010-03-17T13:31:00.000+02:00

Sevgili Günlük,

Ben burada bilgisayar başındayken umarım birileri çok eğlenmiyordur. Yoksa çok bozulurum.

kurşunkalem

2010-03-05T13:55:00.006+02:00

Sevgili günlük,
Kurşunkalem gibisi yok. Hele tepesinde silgisi olmayanları...Onları kemirebiliyorsun da. Tadını, kokusunu, yazarken çıkardığı hışırtıyı ve bir süre sonra silinip gitmesini seviyorum. Seviyorum işte, seviyorum!!!

İlkokul yıllarında, kursunkalemin üzerindeki peri kızları bile insanı mutlu olmaya yeterdi. Ne tuhaf, değil mi? Defter aralarında saklanan kursunkalem etekleri vardı bir de.
Bazen kursunkalemde kalmak istiyorum sevgili günlük, dünyayı düz bilenlere imreniyorum. (Madam Curie duysa, kimbilir beni nasıl ayıplardı!)
Bir gün klavyelerle ilgili böyle sözler edebilecek miyiz dersin?

kısmet...

2010-02-28T22:19:00.001+02:00

Sevgili Günlük,

Düşünüyorum da başka bir yerde de doğmuş olabilirdim. Beyaz geceler görebilirdim, kışın buz tutan bir gölde paten kayabilirdim. İsmim Erlendurg, Siguldur gibi bir şey olabilirdi. Sabaha bir kase pirinçle başlayabilirdim ya da muz kızartması yer, kitaplarda okuduğumda iç geçirmeyebilirdim. Parkta yürürken bir zürafaya rastlayabilirdim.

İşte ben de burada doğmuşum. Çekirdek çitleyip dizi izliyorum!

sebzeler, meyveler ve sağlıklı hayat

2010-02-25T14:31:00.000+02:00

Sevgili günlük,
Televizyon deyip de geçmemeli. İnsan neler neler öğreniyor. Mesela elmaya, eriğe kılıf dikmek!!!
Ben de tam yeni bir şeyler yapma isteğiyle kavruluyordum....
Teşekkürler kafasına bir demet maydonoz takmış kadın! İçim açıldı. Sebze meyvelerle bu tip yaratıcı faaliyetler açısından çok kötüyüm. En son patates baskıda kaldım:(

Ben de hemen kendime yeşil soğandan bir bilezik mi yapsam? Bu her şeye heves eden halim beni öldürecek.

Bunun kursu var mıdır acaba?

kokulu öpücükten sonra başlayan dizi

2010-02-22T00:33:00.000+02:00

Sevgili günlük,
Televizyonda izleyicilere kokulu öpücük gönderilen bir programın ardından bir dizi başladı. Kız erkeğe, "gözlerime bak ve onu sevdiğini söyle," dedi. Çocuk söyleyemedi, kız da çocuğun kendisini sevdiğini anladı.

Doğrusu hiç aklıma gelmemişti.

Hayatta daha neler kaçırıyorum kimbilir...Hiç alttan çıtçıtlı bluzum da olmadı zaten.

Gidip şekerli yoğurt yiyeyim en iyisi...

sanal gülücük

2010-02-19T13:18:00.000+02:00

Sevgili günlük,
Bu sanal gülücüğe bir dadandın mı bırakamıyorsun. Koymadığın zaman surat asmışsın gibi oluyor. Diğer türlü de iş çığırından çıkıyor....Ne yapacağım bilmiyorum :(

Kimin başının altından çıkmış bu, Bill Gates'in mi yoksa? Kurtulmam lazım bu gülücükten. En azından başta biraz azaltmayı denerim. Evet, tam bir tiryakilik.

kıvırcık hayat

2010-02-18T13:54:00.002+02:00

Sevgili Günlük,

Dış görünüşlerimizin hayatımızı nasıl etkilediğini bilmek kolay değil ama bazen çok merak ediyorum, acaba kıvırcık saçlı olsaydım hayatım nasıl olurdu? Çilek reçelini ya da avokadoyu sever miydim hala?

Belki tam zamanlı bir trapezci olurdum! Kimbilir belki de tapu kadastroda çalışırdım ya da son ütücü olurdum ya da düğün pastaları yapardım, ne bileyim. Belki dolmuşta para üstü istemeden önce bu kadar çok düşünmezdim, "ben sana yandım zühtü" yü cep telefonu melodisi olarak seçerdim. Aman bilemedim şimdi...Çok ihtimal var.

Ama...
Pırasa saçlarım var benim. Çilek reçelini severim.Dürüp dürüp düp!!!

Yalnız "ben sana yandım zühtü"yü ciddi ciddi düşünüyorum...Olabilir, yapabilirim.

büyümek

2010-02-12T12:51:00.000+02:00

Sevgili günlük,
Sıkıcı bir hayatı kabullenmeye büyümek ve hatta olgunlaşmak deniyor sanırım.

Cuma olmasına rağmen pek heyecanlı bir gün sayılmaz. Evde avokado kalmadı!

bugün de güzel bir gün

2010-02-11T12:38:00.000+02:00

Sevgili günlük,

Bu sabah orta büyüklükte bir avokado yedim.

Güzel bir gün olacağa benziyor...

güzel bir gün

2010-02-09T15:45:00.000+02:00

Sevgili günlük,

Bugün veri madenciliği neye denirmiş onu öğrendim. (Çok yararlı bir şeymiş. Belki bir gün yaparım.)

Bir de koca bir avokado -japoncadan mı gelmiş acaba- yedim.

Güzel bir gündü yani...

mikroskopla karpuz

2010-02-05T01:06:00.001+02:00

Sevgili günlük,
Düşünüyorum da okul yıllarında en zor anlarımı mikroskopla yaşadım. (Beden eğitiminde yaşadığım ters takla travmasını es geçiyorum şimdilik.) Aslında Madam Curie'ye çok özenirdim, dönem sonundaki tatil planlarım arasında at binmek, dikiş dikmek, piyano çalmak ve Madam Curie gibi olmak yer alırdı. Ama yaz tatili daha çok, balkon yıkamak ve karpuz yemekle geçerdi.

Neyse, içimde bir fen aşkı yeşermedi sevgili günlük. Şartlar elvermedi. Görülmesi gereken şeyi mikroskopta göremedim bir türlü. Suçu hep mikroskoba attım. Deney raporlarını da uydururdum zaten. Bunu da ilk kez burada açıklıyorum. Sevgili günlük, geçmiş ne kadar yüz kızartıcı, değil mi?

Yalnız o zamanki karpuzların tadı bir başkaydı!

kendini şımartmak

2010-02-01T12:53:00.002+02:00

Sevgili günlük,
Geçen gün bir dergide "kendinizi şımartın" diyordu. Ben de hemen kolları sıvayıp kendime (şekerli) leblebi tozu yaptım. Yerken az kalsın boğuluyordum.

Sanırım bunu kastetmemişlerdi.

Acaba gidip göl kıyısındaki ördeklere baksam, olur mu?

trapezci ve kütüphaneci olmak

2010-01-30T21:37:00.001+02:00

Sevgili günlük,
Küçükken trapezcileri anlatan, sirklerde geçen filmler olurdu pazar günleri. Trapez üzerinde olmak müthiş gelirdi bana. (Gerçekten de müthiş bir şey değil mi ama?) Kendimi trapezin üzerinde hayal ederdim. Bir de kütüphane memuru olmak isterdim. Şimdi bu durum çok tuhaf göründü bana. Birbiriyle toplanması kesin surette yasak olan elmayla armut gibi yani...

Eminim Balzac böyle tuhaf durumlara düşmemiştir hiç.

balzac

2010-01-27T13:53:00.004+02:00

Sevgili Günlük,
Balzac'la tanışşam hiç anlaşamazmışım. Bugün bunu çok daha iyi anladım. Burcunu tahmin ediyorum ama söylemeyeceğim.

Bir kere şu blog sahibi olsaydı kendileri, ilk cümleyi söyleyebilmek için önce 2010 yılındaki siyasi gelişmeleri, zamanın Napolyon'u kimse artık, onun neler yaptığını anlatır, sonra karşı komşunun servetinden, kanepesinden, cep telefonu kılıfının üzerindeki resimden sözeder, ardından bir de tatlı tarifi verirdi. Araya bir de tapu kadastro dairesinin işleyişini sıkıştırırdı. Sonra diğer tanıdıklarının servetlerine geçerdi.

Off, off, ömrümü yedin Balzac! Artık kısa mesaj diye bir şey var...xoxo!

Sen de kıymetimi bil, sevgili günlük!

kar

2010-01-25T15:41:00.000+02:00

Sevgili Günlük,
Kar yağınca -Kibritçi Kız hayatıma girdi gireli- tam bir sevinç yaşayamasam da karın dünyanın rengini değiştirip sesini biraz kısmasını -anneannemin deyişiyle çenesini çekmesini- seviyorum. Karın kendisi gibi, küçük küçük mucizeler yağmalı...Muhtelif Noel Babalara duyurulur!

Öte yandan kış uykusu, bana ayıların insanlardan daha akıllı olduğunu söylüyor. Tabiatın sesini dinlemek lazım biraz. Yoksa çok çalışkan biriyim, biliyorsun...

Gofret çekti canım...

ferdi koruma kalkanı

2010-01-11T17:24:00.001+02:00

Sevgili Günlük,
Tam bodhi ağacının altında oturmuş düşünürken bir telefon geldi. Bana ferdi koruma kalkanı almayı düşünüp düşünmediğimi sordular. Sigorta şirketinden arıyorlarmış. Bu bir tesadüf olamaz sevgili günlük. Burada bana verilen bir mesaj var ama tam da anlayamadım. (Ak saçlı ihtiyarlar eskide kaldı, sağolsun Graham...)

Şunlardan biri, belki de hepsi, olabilir:

-Erteleme düğmesiyle didişip durma. Büyük düşün!!!!
-Artık şu Star Wars'ı bir an önce izle ve öğren, yoksa fena olur!!!
-Yakında bir süper kahramana dönüşeceksin! Koruma kalkanını kabul et!!!
-Hoş geldin 2010!!!!
-Bir bilmecem var çocuklar (bunu kendi irademle yazmadım, adeta bir güç bana bunu yazdırdı)

başlık maşlık yok

2010-01-06T20:08:00.001+02:00

Sevgili Günlük,
Blog sayfasının üstündeki "kötüye kullanım bildir" yazısı çok sinirimi bozuyor. Bir kere düşük bir cümle. "Düşük" de ne biçim bir ifade. Kalleş der gibi... Sırf anlatım bozukluğundan dolayı bir cümleye bu kadar yüklenmemek gerekir.

Amaaan, her şey olacağına varır...

görev tanımı

2010-01-05T20:23:00.001+02:00

Sevgili Günlük,
Görev tanımı dedikleri şey çok önemli. Bundan dolayı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Kolunda iken epey sıkıntı çekmiştim. Temizlik Kolu gibi görev tanımı çok net olan eğitsel kolların yanında, görev aşkıyla ne yapacağımı bilemeyip kendimi çok işe yaramaz hissetmiştim. Umarım bu sorunu halletmişlerdir artık.

Gidip şekerli yoğurt yiyeyim bari.

klasik müzik

2010-01-05T14:03:00.002+02:00

Sevgili Günlük,
Ne zaman klasik müzik dinlesem o anda yaptığım işin çok önemli ve anlamlı olduğunu düşünmeye başlıyor, hemen sonra ilahi birşeyler olacakmış gibi havalara giriyorum. Yoksa filmlerden mi etkileniyorum? Noluyor bana böyle kuzum?

Bir de bugün bir şey keşfettim. Evet bir "keşif" denebilir çünkü bunu klasik müzik dinlerken düşünüyordum! İnsanlar kulaklarını temizledikten sonra muhakkak önce temizledikleri pamuğa, vs. bakıp öyle atıyorlar. Neden acaba? Bence Freud olsa bir şeyler söylerdi bu konuyla ilgili... Belki de söylemiştir. Ave maria eşliğinde...

ben yapmadım uranüs yaptı!

2009-12-30T13:56:00.002+02:00

Sevgili Günlük,
Kaç gündür televizyonda, radyoda yeni yılda venüs'ün satürn'ün bize neler edeceğini takip ediyorum. Eğer gerçekten de hayatımızı bu denli etkiliyorlarsa artık tüm sorumluluğumu yıldız tozlarına devretmek, bir şeyleri düşünüp durmaktan vazgeçip gönül rahatlığıyla yaşamak istiyorum. (Hesap sormaya kalkan olursa da gidip uranüs'le konuşmalarını söyleyeceğim.)
Bir de, yengeçlerle başaklar gizli liderlermiş. Hep şüpheleniyordum zaten!!!

yeni yılda yeni kelimeler

2009-12-28T11:33:00.000+02:00

Sevgili günlük,
Bazı kelimeleri hiç kullanmadığımı farkettim. Yeni yıl dileklerimden biri de onları kullanmak. Harikulade,ikircikli, kıtipiyoz mesela...Bir de kimseye, Noel filmlerinde çokça duyduğumuz gibi "bayım" demedim. Onu da kullanacağım bir ara ama kime sesleneceğime karar veremedim daha. Önce kediler üzerinde etkilerini deneyeceğim.

Bu arada en sevdiğim iki kelimenin de yiyecekle ilgili olması bilmiyorum tesadüf mü? Kurabiye ve mandalina!!!

Biraz mandalina almaz mısınız bayım? Neden ikirciklisiniz, yoksa az önce harikulade bir kurabiye mi yediniz? Ama bu diğer kıtipiyoz mandalinalara benzemez.

Ay çok zevkli, eğlendirdim yine kendimi... Allah "müstehakımı" versin...Al sana bir kelime daha!!!